ΜΟΝΤΕΛΑ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑΣ «ΤΑ ΣΩΣΤΑ ΝΑΙ & ΤΑ ΛΑΘΟΣ ΟΧΙ»

Ένα άρθρο αποκάλυψη

Γονεϊκότητα : Και μόνο στο άκουσμα της λέξη γεννιούνται μυριάδες σκέψεις και αισθήσεις.

Σε αυτό το άρθρο θα πάμε να δούμε τη Γονεϊκότητα σε μεγαλύτερο βάθος , έτσι όπως πράγματι είναι: Μία αντανάκλαση της δικής μας εσωτερικής υπαρξιακής κατάστασης.

Όποιος και αν είναι ο τρόπος που πράττουμε στη σχέση μας με τα παιδιά μας, αυτός είναι πάντα αποτέλεσμα των δικών μας συστημάτων πεποιθήσεων, όλων όσων μέσα μας πιστεύουμε για εμάς.

Πάμε να αναλύσουμε μερικά μοντέλα Γονεϊκότητας;

•Μοντέλο «αναζητώ να κάνω πάντα το σωστό».

Αφορά έναν άνθρωπο που χάνεται μέσα στην αναζήτηση του «σωστού» τρόπου να μεγαλώσει τα παιδιά του, ξεχνώντας ότι το μόνο που χρειάζεται είναι να είναι αληθινός. 

Εδώ βλέπουμε έναν άνθρωπο που, μέσα του δεν έχει ακόμα αναγνωρίσει την Αλήθεια του, δε βρίσκεται στη Καρδιά και δεν έχει μάθει να ακούει τον Εαυτό του. Πολλές φορές ένα τέτοιο μοντέλο Γονεϊκότητας, δείχνει επίσης έναν άνθρωπο που κρίνει υποσεινήδητα τον Εαυτό του, ως «λάθος» & «ανεπαρκή» και η αναζήτηση του «σωστού» τρόπου γίνεται ένας ρόλος μέσα στον οποίο χάνεται. 

Τέλος, αυτό το μοντέλο Γονεϊκότητας, μπορεί επίσης να δείχνει έναν άνθρωπο που κρίνει τους γονείς του για τα «λάθη» τους και ψάχνει «να μη γίνει σαν και αυτούς».

Το κάλεσμα σε αυτό το μοντέλο γονεϊκότητας είναι η θεραπεία μέσω της Συγχώρεσης και ο Συντονισμός με τη Καρδιά και την Αλήθεια μας, καθώς μαθαίνοντας να ακούω την Αλήθεια μου, μπορώ να δημιουργήσω αυθεντικές σχέσεις με τα παιδιά μου, όπου κάνω χώρο σε εμένα & στα παιδιά μου απλά να είμαστε ο Εαυτός μας.

• Μοντέλο «Αδιαφορία».

Ένας γονιός που κρατά απόσταση από τα παιδιά του και στέκεται αδιάφορα, με δυσκολία να συνδεθεί ουσιαστικά μαζί τους, στη πραγματικότητα, είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει μάθει να συνδέεται με τον Εαυτό του και τα συναισθήματά του. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που έχει «παγώσει» τη σχέση του με τον Εαυτό του, για διάφορους λόγους και έτσι μοιάζει και η σχέση με τα παιδιά του να είναι παγωμένη, γιατί δεν γνωρίζει πώς αλλιώς να σταθεί.

Το κάλεσμα σε αυτό το μοντέλο γονεϊκότητας, είναι η θεραπεία μέσω της Αποδοχής, όλων όσων νιώθει & πιστεύει για τον Εαυτό του. Χρειάζεται να συναντήσει μέσα του αυτά τα μέρη του Εαυτού και να καθίσει μαζί τους, να τα ακούσει και να τους πει: «Είμαι εδώ, χωρίς να σας κρίνω, σας ακούω και σας αποδέχομαι». Ένας γονιός που μαθαίνει να συνδέεται με τα συναισθήματά του, μπορεί να συνδέεται και να επικοινωνεί ουσιαστικά με τα παιδιά του.

Μοντέλο «Υπέρ Προστασία».

Ένας γονιός που λειτουργεί υπέρ προστατευτικά προς τα παιδιά του, χωρίς να αφήνει περιθώρια σε αυτά να μάθουν, να δοκιμάσουν, να βρουν τα δικά τους πατήματα στη Ζωή, είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει βρει τα δικά του πατήματα και αυτό προσδιορίζεται μέσα από τα παιδιά του, καταλήγοντας με αυτό το τρόπο να δημιουργεί σχέση εξάρτησης με αυτά.

Το κάλεσμα σε αυτό το μοντέλο Γονεϊκότητας, είναι η θεραπεία μέσω του ανοίγματος στο Ποιος πραγματικά επιθυμώ να Είμαι και πώς επιθυμώ να εκδηλώνομαι στο κόσμο μου και στη πραγματικότητά μου καθώς και η απελευθέρωση από κάθε ανάγκη να εξαρτάται από τους άλλους ή οι άλλοι να εξαρτώνται από αυτόν για λόγους αυτό-αξίας και αναγνώρισης, έτσι ώστε να ενθυμηθεί μέσα του πως αξίζει έτσι & αλλιώς γιατί είναι Ψυχή. Ένας άνθρωπος που αναγνωρίζει την Αξία του, γίνεται ένας γονιός που κάνει χώρο στα παιδιά του να ανακαλύψουν τη δική τους Αξία, με το δικό τους τρόπο.

Μοντέλο «Επίκριση».

Πρόκειται για εκείνο το γονιό που κρίνει διαρκώς τα παιδιά του, τα συγκρίνει και μειώνει τις προσπάθειες τους. Στη πραγματικότητα, αυτός ο άνθρωπος είναι σκληρός και επικριτικός με τον Εαυτό του, λειτουργεί αυτό τιμωρητικά και δεν αναγνωρίζει τις προσπάθειες του και την εξέλιξή του, θεωρώντας ότι είναι λίγος και θα έπρεπε να μπορεί να κάνει περισσότερα.

Το κάλεσμα σε αυτό το μοντέλο γονεϊκότητας είναι η θεραπεία μέσω του Εσωτερικού παιδιού, που έχει μάθει να δέχεται διαρκώς επίκριση και να νιώθει λίγο και ανεπαρκές. Ένας άνθρωπος που αγκαλιάζει τρυφερά τον Εαυτό του και όλες τις πτυχές του Εαυτού του, γίνεται ένας γονιός που αγκαλιάζει τα παιδιά του, ελεύθερα από την ανάγκη του να κρίνει.

Αν είσαι γονιός, παρατήρησε μέσα σου ποιο/α από αυτά τα μοτίβα ακολουθείς στη σχέση σου με τα παιδιά σου και ξεκίνα από σήμερα να φέρνεις φροντίδα.

Να θυμάσαι ότι, η Ενεργειακή Θεραπεία, λειτουργεί σα χάδι, φέρνοντας θεραπεία και ισορροπία τόσο μέσα μας όσο και στη σχέση μας με τα παιδιά μας και τους άλλους! 

Υ.Γ Όπως και αν έχεις πράξει στη σχέση σου με τα παιδιά σου, να θυμάσαι ότι πάντα έκανες και κάνεις το καλύτερο που γνώριζες ως συνειδητότητα. Απελευθέρωνε τύψεις και ενοχές και εστίαζε μέσα σου στο πώς μπορείς κάθε στιγμή να είσαι η καλύτερη και πιο φωτεινή εκδοχή του Εαυτού σου, για τον Εαυτό σου και όλο αυτό θα αντανακλάται πάντα και στη σχέση σου με τους άλλους ανθρώπους.