Είναι ο Διδάσκαλος Ιησούς, ο “σωτήρας του κόσμου”;

Καθώς διανύουμε τη περίοδο αυτή, όπου πάγιες και πεπερασμένες αντιλήψεις και δομές καταρρέουν ας ανοίξουμε τη Καρδιά μας για να δούμε, αν ο Ιησούς είναι ο σωτήρας του κόσμου.

Δεν θα απαντήσω εγώ σε αυτή την ερώτηση, απλά θα γράψω κάποια λόγια όπου διαβάζοντας τα, θα απαντήσεις εσύ σε εσένα, σε αυτή την ερώτηση. 

Ας ξεκινήσουμε με το να δούμε Ποιος Είναι ο Ιησούς.

Πρόκειται για αυτόν το Μέγα Διδάσκαλο που χαίρει σεβασμού ως πρόσωπο σχεδόν σε κάθε γνωστή θρησκεία του κόσμου και αναμφίβολα, πρόκειται για Εκείνον που καθόρισε το χρόνο με την έλευσή Του και έτσι ακόμα και σήμερα μιλάμε και λέμε «προ Χριστού» και «μετά Χριστού». Ο ίδιος όμως ως Παρουσία, ΔΕΝ είναι θρησκεία, ΔΕΝ αναφέρεται σε λίγους και εκλεκτούς, ΔΕΝ διαχωρίζει. 

Ο Ιησούς είναι Εκείνος που ενΣΑΡΚωσε την Αγάπη. Και εδώ μιλάμε για την Αγάπη, στην ανώτερη οκτάβα, στη πιο καθαρή και κρυστάλλινη δόνησή Της. 

Εδώ λοιπόν, η Αγάπη είναι Ενότητα και Ελευθερία. Γι αυτό ο Διδάσκαλος Ιησούς που περπάτησε αυτή τη δόνηση, στο Λόγο Του έλεγε: 

‘’Εγώ είπα: θεοί είστε

και υιοί του Υψίστου όλοι’’ καθώς σε κάθε Άνθρωπο μπορούσε καθαρά να δει τη Θεϊκή του Φύση. 

Θα μπορούσε άραγε λοιπόν, να πιστεύει ότι υπάρχει κάποιος για να τον σώσει; Θα μπορούσε ενώ έβλεπε το Θεό παντοδύναμο και φωτεινό, μέσα σε κάθε Άνθρωπο, να σκέφτεται γι αυτόν ότι πρέπει να σωθεί; Πώς θα μπορούσαν αυτά τα δύο να υπάρξουν μαζί ;

Και προχωρώντας παρακάτω, εφόσον ο Διδάσκαλος Ιησούς περπατούσε ως εικόνα και ομοίωσιν του Θεϊκού Όλου (λέγοντας επίσης σε όλους ότι είναι και Εκείνοι Εικόνα και Ομοίωσιν του Θεού), γνώριζε το Θεϊκό Νόμο της Ελεύθερης Βούλησης, συνεπώς γνώριζε ότι κάθε Άνθρωπος έχει την Ελεύθερη Βούληση να επιλέξει πώς θα ζήσει και με Ποιες Αξίες, (χωρίς να μεταβάλλεται στο ελάχιστο φυσικά η Θεϊκή Προέλευση του Ανθρώπου, γιατί αυτή είναι δεδομένη και αμετάβλητη), εφόσον λοιπόν γνωρίζει το Θεϊκό Νόμο της Ελεύθερης Βούλησης πώς θα μπορούσε να θεωρεί ότι μπορεί να «σώσει» οποιονδήποτε ;

Από πού προκύπτει λοιπόν η φράση «Ιησούς Χριστός ο σωτήρας του κόσμου»;

Μήπως από την ιδέα του Ανθρώπου ότι είναι διαχωρισμένος από το Θεό ; Ότι είναι κάτι λιγότερο από Θεός και έτσι πρέπει κάτι να κάνει για να σωθεί;

Ή μήπως από το φόβο ανάληψης Ευθύνης του Ανθρώπου, όπου προκειμένου να είναι ο μόνος υπεύθυνος της Δημιουργίας της Ζωής του, προτιμά να τοποθετεί τον Εαυτό του στο ρόλο του αδύναμου, περιμένοντας πως κάποιος ίσως κάποτε να τον σώσει ; 

Ή μήπως και τα 2 αυτά μαζί ;

Ίσως, λοιπόν το κάλεσμα της Διδασκαλίας Του να έχει να κάνει με το να θυμηθείς ΠΟΙΟΣ/Α ΕΙΣΑΙ και τότε αυτό να το τιμάς σε όλο του το Μεγαλείο.

Και ίσως τότε να θυμηθείς πως δεν υπάρχουν σωτήρες, ποτέ δεν υπήρξαν και ποτέ δε θα υπάρξουν, γιατί το μόνο που υπάρχει είναι: Θεός.

Με Αγάπη

Νάντια

angels-path